รีวิวภาพยนตร์ เรื่อง Bleeding Steel – โคตรใหญ่ฟัดเหล็ก

 

เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ชาวอเมริกันมองว่าภาพยนตร์เอเชีย แม้กระทั่งภาพยนตร์ที่ทำลายสถิติอย่าง "Wolf Warrior 2" และ "Baahubali 2: The Conclusion" เป็นภาพยนตร์นำเข้าเฉพาะกลุ่ม บริษัทอเมริกัน เช่น Sony Pictures และบริษัท Weinstein Company ในอดีต ต่างก็ฝังหรือปล่อยภาพยนตร์เอเชียส่วนใหญ่ที่เผยแพร่ที่นี่ในอเมริกาโดยประมาทหรือประมาทเลินเล่อ เพราะพวกเขาคิดว่าภาพยนตร์เหล่านี้ไม่มีผู้ชมที่คู่ควรแก่การเสนอให้นอกเหนือไปจากเจ้าของภาษา

 

ตัวอย่าง: Lionsgate Premiere กำลังเปิดตัว "Bleeding Steel" อีกครั้ง ซึ่งเป็นเกมสุดท้ายของ Jackie Chan สี่เรื่องในปี 2017 ของซูเปอร์สตาร์ฮ่องกง หลังจากทิ้งภาพยนตร์เรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์จำนวนหนึ่งในสหรัฐฯ เมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว (รวมถึง Loews 34th Street 14 ของแมนฮัตตันด้วย) . เพื่อความเป็นธรรม: ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เผยแพร่ครั้งแรกในอเมริกาโดย Lionsgate แต่เป็นผู้จัดจำหน่าย United Entertainment Partners ของจีน (นักประชาสัมพันธ์ชาวอเมริกันของภาพยนตร์เรื่องนี้อ้างว่าภาพยนตร์เรื่อง "Bleeding Steel" ของ Lionsgate ที่ออกฉายในเดือนกรกฎาคม "ไม่ใช่การวางจำหน่ายซ้ำ" เนื่องจากพวกเขากำลังทำซ้ำเวอร์ชันภาษาอังกฤษของภาพยนตร์เรื่องนี้ในขณะที่ภาษา "จีน" ถูกตัด [อันที่จริงมันคือภาษาจีนกลาง] ฉายครั้งแรกใน อเมริกาเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา)

ศรัทธาของไลออนส์เกตใน "Bleeding Steel" อาจเป็นขั้นตอนเบื้องต้นในทิศทางที่ถูกต้อง แม้ว่าเหตุผลของพวกเขาในการแยกแยะซูเปอร์ฮีโร่/ไซไฟ-คอมเมดี้ชุดตลกของออสเตรเลียออกมา—ในเวลานี้และส่วนใหญ่อิงจากคุณภาพของภาพยนตร์เรื่องนี้—น่าพิศวง อันที่จริง หากคุณดูฐานข้อมูลภาพยนตร์ทางอินเทอร์เน็ตหรือหน้า Wikipedia ของภาพยนตร์เรื่องใดเรื่องหนึ่ง คุณจะไม่พบการเอ่ยถึงเศษเสี้ยวหนึ่งของภาพยนตร์ที่เข้าฉายในอเมริกาปี 2017 ของภาพยนตร์เรื่องนี้เลย (แต่ฉันมีอีเมลตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงผลกระทบนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเหล็ก - หลักฐานการทวีตที่หลงทางจำนวนหนึ่ง) เกือบจะเหมือนกับว่า "Bleeding Steel" ถูกลืมโดยผู้ชมภาพยนตร์ชาวอเมริกันและ/หรือถูกผู้จัดจำหน่ายชาวอเมริกันขัดขืนอย่างแข็งขันเพราะ อืม เรามาลองไขปริศนานี้ด้วยกันรีวิวหนังไทยน่าดู